PINK FLOYD

Οι Pink Floyd είναι βρετανικό μουσικό συγκρότημα που έχει γράψει ιστορία στον χώρο της ροκ μουσικής. Έχουν ξεχωρίσει τόσο για τις πρωτοποριακές για την εποχή συνθέσεις τους, όσο και για τους νεωτεριστικούς και συγκινησιακά φορτισμένους στίχους τους, τα
ευφάνταστα εξώφυλλά τους, τις πειραματικές ενορχηστρώσεις και ηχογραφήσεις και τις θεαματικές συναυλίες τους. Υπολογίζεται ότι το συγκρότημα έχει πουλήσει γύρω στα 300 εκατομμύρια άλμπουμ παγκοσμίως και συγκαταλέγεται έτσι στα πιο επιτυχημένα, εμπορικά, ροκ
συγκροτήματα όλων των εποχών. Το 1973, το συγκρότημα γνώρισε παγκόσμια επιτυχία με το δίσκο The Dark Side of the Moon και συνέχισε να απολαμβάνει της αποδοχής του κοινού μέχρι και τη μεγαλύτερη εμπορική τους επιτυχία The Wall. Επίσης, μεγάλη ανταπόκριση στο κοινό είχαν και τα άλμπουμ Wish You Were Here.
Το 1985, ο μπασίστας και τραγουδιστής του γκρουπ Roger Waters αποχώρησε από το συγκρότημα και κυνήγησε δικαστικά τους υπόλοιπους όταν αυτοί συνέχισαν τους δίσκους και τις συναυλίες διατηρώντας το όνομα Pink Floyd. Τελικά επήλθε εξωδικαστικόςσυμβιβασμός, ο οποίος τους επέτρεψε χρήση του ονόματος και των περισσοτέρων τραγουδιών. Το 1987, οι Pink Floyd χωρίς τον Γουώτερς πλέον, δηλαδή οι Γκίλμορ, Μέισον και Ράιτ, επιστρέφουν δισκογραφικά με τον δίσκο A Momentary Lapse Of Reason και αρχίζουν περιοδείες παγκοσμίως που είχαν πραγματικά σημαντική αποδοχή από τον κοινό τους. Το δισκογραφικά κύκνειο άσμα τουσυγκροτήματος έρχεται το 1994 με το The Division Bell, δίσκο που γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία.
Σε συνέντευξη του το 2006 στην ιταλική εφημερίδα "La Repubblica", ο Γκίλμορ δήλωσε ότι το γκρουπ δεν θα κυκλοφορήσει νέο υλικό παρ' όλο που ορισμένα από τα μέλη του σκοπεύουν να ακολουθήσουν σόλο πορεία ή ακόμα και να συνεργαστούν μεταξύ τους σε επόμενες δουλειές τους.
Από τότε ο Ρότζερ Γουώτερς (συνήθως μαζί με τον Νικ Μέισον) και ο Ντέιβιντ Γκίλμορ (με τον Ρίτσαρντ Ράιτ) περιοδεύουν ξεχωριστά παίζοντας τραγούδια από την προσωπική τους δισκογραφία, αλλά κυρίως επανεκτελώντας τα ιστορικά τραγούδια που δημιούργησαν ως συγκρότημα. Η πιθανότητα άλλης επανένωσης δεν είχε αποκλειστεί ούτε από τον Μέισον ούτε τον Γκίλμορ, ωστόσο κάτι τέτοιο κατέστη αμφίβολο με τον θάνατο του Ράιτ από καρκίνο στις 15 Σεπτεμβρίου 2008.

THE ENDLESS RIVER
Το "The Endless River" βασίστηκε σε ηχογραφήσεις που είχαν γίνει το 1993 στα "Britannia Row Studios" και το εν πλω στούντιο του Γκίλμορ, "Astoria". Το υλικό, που έμεινε εκτός του "The Division Bell", προοριζόταν να κυκλοφορήσει σε μία συλλογή με τίτλο "The Big Spliff", αλλά η συγκεκριμένη κυκλοφορία ακυρώθηκε μετά τον θάνατο του Ράιτ. Οι Γκίλμορ και Μέισον αποφάσισαν ο δίσκος να είναι αποκλειστικά ορχηστρικός, βασισμένος στις προαναφερθείσες ηχογραφήσεις, αλλά τον Δεκέμβριο του 2013 η τραγουδίστρια Ντάργκα ΜακΜπρούμ προσκλήθηκε στο στούντιο για να συμμετάσχει στο νέο άλμπουμ. Το άλμπουμ είναι βασισμένο σε τέσσερα διαφορετικά μέρη, με το καθ' ένα να καταλαμβάνει μία πλευρά του διπλού δίσκου βινυλίου, με ηχογραφήσεις του Ρίτσαρντ Ράιτ από το 1969 να συμπεριλαμβάνονται στην τελική μίξη.
ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑΣ
More (1969), Meddle (1971), The Dark Side of the Moon (1973), Wish You Were Here (1975), Animals (1977),The Wall (1979), The Final Cut (1983), A Momentary Lapse of Reason (1987), The Division Bell (1994), A Momentary Lapse of Reason Tour (1987), The Division Bell Tour (1994), P·u·l·s·e (1995), Ιs There Anybody Out There? (2000), The Endless River (2014).

ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ

Εφευρέθηκε στη Γερμανία το 1822. Έχει σχήμα κουτιού και αποτελείται από δύο πληκτρολόγια και μια αεροπαραγωγό φυσούνα που συμπιέζεται και επεκτείνεται από τον εκτελεστή. 
Ο ήχος παράγεται με τη δόνηση μεταλλικών ελασμάτων στο εσωτερικό του, που πάλλονται με τη ροή του αέρα. Το ακορντεόν παίζεται κρατώντας το με τα δύο χέρια στο ύψος του στήθους. Το αριστερό χέρι χειρίζεται ένα πληκτρολόγιο, που αντιστοιχεί σε διαφορετικούς συνδυασμούς ελεύθερων νοτών ή συγχορδιών. Στο δεξί χέρι αντιστοιχεί ένα πληκτρολόγιο παρόμοιο μ' αυτό του πιάνου για την εκτέλεση της μελωδίας. Ενίοτε το δεξί πληκτρολόγιο έχει μορφή παρόμοια με το αριστερό, όπως και στο μπαντονεόν.
Το ακορντεόν αγαπήθηκε και ενσωματώθηκε στη λαϊκή και παραδοσιακή μουσική πολλών λαών. Στην Ευρώπη, συνδέθηκε άρρηκτα με τη γαλλική λαϊκή μουσική του 20ού αιώνα, όπως επίσης και με το ρεπερτόριο του ταγκό. Ευρεία είναι η διάδοσή του στην ιταλική και ελληνική μουσική, ενώ αποτελεί κυρίαρχο όργανο σε μπάντες σλαβόφωνων χωρών.
ΜΠΑΝΤΟΝΕΟΝ
Το μπαντονεόν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Αργεντινή. Έχει σημαντικό ρόλο στην στην ορχήστρα που χρησιμοποιείται στο τάγκο. Σε αντίθεση με το ακορντεόν, το μπαντονεόν δεν έχει πλήκτρα όπως του πιάνου, αλλά κουμπιά και στις δύο πλευρές. Επίσης αντίθετα με το ακορντεόν, τα περισσότερα κουμπιά στο μπαντονεόν παράγουν διαφορετική νότα όταν αυτό ανοίγει από ό,τι όταν κλείνει. Ο Αργεντινός συνθέτης Άστορ Πιατσόλα (1921-1992) είναι ο πιο γνωστός βιρτουόζος του μπαντονεόν.

BACALOV LUIS

Luis Enríquez Bacalov γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, στις 30 του Μαρτίου 1933. Η καταγωγή του ήταν απο τη Βουλγαρία. Είναι συνθέτης κινηματογραφικής μουσικής. Έχει προταθεί δύο φορές για Όσκαρ πρωτότυπης μουσικής, το 1967 για το "Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον", και το 1996 για την ταινία "ΙL Postino" όπου και το κέρδισε.
Έχει επίσης συνθέσει σημαντικά έργα για χορωδία και ορχήστρα. Δύο από τα τραγούδια του " The Grand Duel" και "Summertime Killer ", χρησιμοποιήθηκαν στην ταινία του Tarantino ταινία Kill Bill. Μέχρι σήμερα είναι ο κύριος συνθέτης της Ορχήστρας della Magna Grecia στην Ιταλία.

Επιλογές Δισκογραφίας
Django (1966), Un Storia Semplice (1991), Luis Bacalov Plays Nino Rota (1993), Il Postino (1994), La Tregua (1996), Ilona Arriva Con La Pioggia (1996), Misa Tango (1997), Il Cielo Cade (2000), Assassination Tango (2002), Sea of Dreams (2005), Summertime Killer (2010). 

BELLE AND SEBASTIAN

Belle (ZAZ)
Belle, tu es si belle, Qu'en te voyant, Je t'ai aimée
Belle, que j'aime tant, Depuis longtemps, Je t'attendais
Souviens toi, Du temps où tu venais, Chaque soir pour me rencontrer
Tu passais, Si belle que j'en rêvais, Tu le sais, mon amie Je t'aimais
Belle, oh ma si belle, Tu t'en allais, Sans m'écouter
Belle, je t'attendrais, Pendant longtemps, Tu es si belle
Belle, que j'aime tant, Je t'attendrais, En te rêvant
Puis un jour, Un jour tu passeras, Près de moi Ma Belle tu viendras
Nous ferons, alors Si tu le veux, Ce jour là, Le beau voyage à deux
Belle, si tu le veux, Nous serons deux, Nous serons deux